venres, 17 de novembro de 2023

¿Manipulación o no, puede ser una gran cuestión?

 

Como é posible que sexamos tan manipulables?

O funcionamento cerebral, do que aínda descoñecemos casi todo, non pode explicar este feito claro : nada impide, salvo un abuso da química, que no noso cerebro habiten máis dun Eu. E se fose posible, como na película Múltiple, ata 24.

E , desde logo, cada un deses Eus, tentará controlar unha parte dese cerebro, se non pode facerse co seu control global.

E así temos que un humano bipolar non deixa de ser un modo de batemento abondo controlable, aínda que poida precisar un pouco de axuda médica. Porque pode ocurrir que a química natural non chegue, para evitar desarranxos profundos no circuitado neuronal.


No somos uno solo...

Pero non hay que asustarse porque, en condicións mesmo normais, teñamos ahí enriba unha especie de ring, onde boxean un YO determinado contra outro Yo, que lle quere levar a contraria.

Como comentabamos outro día, se trata de ir acumulando circuitos neuronais, de xeito que non escapen do control pertinente, ben organizado. Pero non cabe dúbida que ata se poden duplicar circuitos (por que non?), para asegurarse unha atención especial, por parte dun determinado Eu.


y cada Yo maneja una parte de nosotros...

En cierto modo, viene apasar como en la redacción de este blog. hasta ahora se escribái por completo en gallego, e últimaenete está en fase dee ereconversión, pasando aser escito en españaoa 8castellano).

Es dceir, que uno demis Yo, más españolista que eel otro, se va haaciendo con eel control del redactado. 

Puede decirse que ese Yo se va haciendo cargo de la función redactora. Aunque el otro Yo se siga encaragandod ela función de diseño y organizacaión d eocntenido de cada aentrada.

Uan esepcie d etarbajo eene quipo. Porque nos iempre tienne qu eestar en guerra, los yos que cohabiten en eele emismo cerebro.

o bien, para colmo, somos manejados por OTRO!

Sobre todo si tenemos en cuenta que, además del conflicto interno (entre Yos), siempre existe la posibilidad, más bien la certeza, de que habrá otros Yos, externos a tu cerebro, que intentan con mucho esfuerzo conquistar su control.

El otro, sobre todo cuando posee una porción de poder mucho mayor que tú, es quien puede empezar manipularte. Para lo cual solo necesita ocupar el papel de uno de tus Yos internos y hacerte creer, que eres tú mismo, el que decides cosas en los momentos culminantes de toma de decisiones.

Es la manipulación perfecta. Es el clásico lavado de cerebro ideológico. O, como lo llamamos aquí, introducir un Síndrome de Estocolmo Clandestino de Falseamiento Mental. Lo que piensas viene inducido desde fuera, pero tú estás superconvencido de que fue una decisión personal e íntima totalmente tuya.

En este proceso juega su papel esencial, lo que llamamos injertar un adn social negativo (en tu entramado cerebral).





Ningún comentario:

Publicar un comentario

Una pausa en el camino.

 ¿Y puede darse la contramanipulación? O manipulador que ben nos manipule bo manipulador será... E como atopar a alguén, que nos axude a ser...