Como adaptarse a un cambio profundo en un solo paso?

 

Ou como aproveitar ese libro de autoaxuda ao que chamamos aquí Biblia Queer?

Falamos o outro día de "ser/estar" muller, polo simple feito de ter ese pensamento/sentimento... e do imposible que sería pensar como posible esa situación tan antinatural. Por moito que o feito de "ser natural" (mentras as circunstancias do ecosistema non muden), fose algo que un ser humano non pode asumir. E, sobre todo, cando esa imposibilidade (para nós) resulta crible para outros, x que así a fixan unha panda de crentes nunha nova biblia, tan diferente da Biblia Cristiana como do que podemos denominar "Biblia" Científica. Unha Biblia, que resulta de combinar en ela todas as crenzas Queer.

Porque realmente non é un Novo Evanxeo. Sexucristo, só falou de como nos respectar uns a outros, para poder ganarse unha praza no seu Ceo. Nada dixo de dividir por sexos ou por xénero, no Xuicio Final.

Realmente o Movemento Queer, sitúanos fronte dun novo paradigma. Que é moito máis bíblico que evanxélico, xa que renuncia á Biblia Cristiana e decide, por que si, que a división bíblica (e científica) en dous sexos é xa algo histórico. Din, ou máis ben insinúan, unha nova Verdade : esa división sexual foi superada por unha nova situación social que, lóxicamente, require unha nova explicación do mito da creación. Adán e Eva (e a Diversidade Sexual Evolutiva) xa non nos serve.

 

Cuando en vez del ADN...

Así que estamos noutro periodo histórico, onde a división sexual xa non ten motivos estrictamente científicos (favorecer a mestura evolutiva), senón motivos estrictamente ideolóxicos. Trátase de fabricar una nova tipoloxía sexual. Mesmo, como pasa xa nalgún caso, "crear" un novo tipo de ser humano, total o parcialmente asexual.

A natureza, sexa o que iso sexa, nin pincha nin corta. Ven ser a decisión cerebral (ou estomacal) dun fato de seres humanos, na sáunoav Cruzda. Forman a tribu Qeeer, que deciden instaurar unha nova ortodxia sexual. Que non exemplifico, por razóns obvias, xa que me sinto imposibilitado para describir a "súa" nova tipoloxía sexual.

preferimos la palabra de algún dios...

E se non vale o ADN, nin sequera a distribución anatómica dos órganos sexuais, para diferenciar en 2 sexos, debemos deixar paso a esta banda de delincuentes científicos (sentindo moito ser tan "bruto"), e as súas crenzas sobre o Novo Orde Sexual para o Futuro da Humanidade.

E non negamos a total imposibilidade de que se produzcan moitos cambios na diversidade sexual, mesmo a desaparición da propia sexualidade. Pero non serán esta especie de Anxos da Morte Sexual, os que aporten boas razóns, para este cambio de paradigma evolutivo que eles propoñen.

entonces, la llevamos clara!!

Porque se o Yaveh fixo abondo, para non favorecer o entendemento entre os dosu sexos que "creou", non cabe dúbida que esta panda de profetas só consiguen aumentar a confusión, con tamaña diversidade, así, a bote pronto. Unha tremenda diversidade que, ademais, dubido moito teña operatividade reproductiva algunha.

E, como dixo o outro, para facer experimentos novos con algo que xa funciona de vello, mellor se fan nalgún lugar apartado, que non complique a vida dos demais. E, sobre todo, neste caso, non supoña unha clara manipulación das crías humanas.

Ou acaso, non estamos batallando en contra do que chamamos adn social negativo, para que nos parezca ben este modelo de adn social negativo queer? Un modelo de adn social negativo, que tenta remodelar a sexualidade das crías humanas, xa desde que deixan a cuna ou pouco máis?

La SAD es una gran enemiga para las crías humanas, pero una SAD controlada por los seguidores de una Biblia Queer, puede dejar a los Amish USA, por ejemplo, como una secta religiosa casi democrática.

A muller e a Ciencia (III)...

E que pasará "por dentro", aínda que no macho, o dentro e o fora, non queda ben delimitado.

Segundo a Biblia a muller e o home están feitos da mesma materia, barro. Pero debemos supoñer que Yahvé deulle unha forma anatómica diferente a Adán, primeiramente modelado, para logo mudar algo esencial ne Eva, feita a partir de Adán.

Imos supoñer queYahvé fixo iso, ou ben o fixo a natureza despois de sucesivas mutacións. Pero, unha vez que decidiu explorar polo camiño da reproducción sexual, desa parelll creada, quen son os evanxélicos queer para, dun simpel plumazo, borrar todo ese traballo feito? E ben feito, polo experimentado no tempo que leva existindo o ser humano, na súas diferentes versións evolutivas.

Por que xa non vale?

Aparatos reproductores masculino e feminino...

Ao macho deulle un aparato reproductor, que debía ser exterior, por motivos de adaptación dos espermatozoides á temperatura exterior. E iso axudaba a definilo precisamente como macho. Que pasou entón?

Ven sendo unah pregunta simple, tal como llas facemos ao bo do Sócrates. Non podía a natureza pensalo antes, sabendo que os espermatazoides non sobreviven coa temperatura corporal humana? Que sentido ten esa necesidade de "sacalos fora", cando iso se convirte  ademais, nunha fonte de dor para o macho que os leva colgando? Por que non mellorou o "sotfware" de mantenemento testicular a unha temperatura corporal, como fan os ovarios?

Pero, como pasa no caso socrático, haberá que se conformar pensando, que a natureza tiña outras prioridades.

Algo fundamental no a.r. masculino...

O que si está moi claro é que, unha vez deseñados os aparatos reproductores tal como foron deseñados, a nacesidade de erección era algo lóxico. Había que introducir a carga espermática nun orifico, de xeito que se levara ata o seu fondo. 

Así que se necesitaba tubo e chorro. Unha dobre axuda.

E a cousa é que, se "esto" o tiña Adán, por que resulta tan difícil entender que debe ser un elemento crucial, para distinguir a Adán de Eva? 

Menos mal que a Yahvé non se lle prantexou un Adán "con ganas de sentirse Eva", porque seguro que o mandaba a fritir puñetas... e a saber, ond estaría toda a súa posible descendencia?

Algo fundamental no a.r. feminino...

Porque se tanto se esforzou a natureza (ou Yahvé) en diferenciar os sexos, como agora resulta tan fácil, ser home ou muller, mediante un simple desexo e, como moito, diversas operacións quirúrxicas, transformarse en femia?

Desaparece a erección (mediante yoga), pero como desaparecen os sinais químicos (hormonas) que debe mandar o cerebro, para iniciar a pubertade, por exemplo?

Se o inxerto dun adn social leva o seu tempo e o seu esforzo, como é tan cómodo cambiar de sexo?

Pode ser que un macho, que non posee clítore nin a conexión entre aparto reproductor e cerebro,tal como si ten a femia, pode reaccionar como o faría unha femia? Con que tipo de ciencia estamoss xogando?

Tanta maxia pode facer o simple desexo (xa falaremos del, cando toquemos o cerebro)? Ou as sustancias químicas, son tan potentes? E mesmo, a ciruxía que te deixa ese aparato de macho feito unha obra de arte feminina, polo menos en apariencia externa, fará tales miragres?

Porque se a natureza esperou tanto, para facer unha conexión con xeito entre aparato reproductor e cerebro, a que pode quedar rdeucida unha excitación sexual, emitida polos novos órganos sexuais do macho/femia?

Pode chegar a funcionar un glande como un clítore? En pocos anos está superado o enorme traballo mutacional desa natureza, que non sabemos aínda o que é, pero que notamos(recibimos) todo o que ela produce. E se non ela, pois un Yahvé calaqueira.

 

A muller e a Ciencia (II)...

 

Corren malos tempos para a definición de muller (femia humana).

E imos desentrañar un pouco máis este enorme lío (algo artificial, eso sí) de como chegamos a que a definición de muller, válida ata hoxe en día, xa non pode ser correcta (queeristas dixit).

En que se basea esta panda de garrulos intelectuais, para desprestixiar así o que foi definido no seu tempo, mediante observacións científicas abondo notables?

Será que a figura da muller xa non evoluciona tal com lle aprendimos ao noso alumnado?

A femia vai mudando dun determinado xeito...

A entrada na pubertade, xa non empeza cunha serie de mínimos cambios corporais, que, ano tras ano, se van facendo máis visbiles? Tal como amosa a imaxe.

Con ese punto de inflexión tan evidente, que supón ademais un estoupido interno de sustancias químicas, provocadoras dunha reformulación corporal externa moi evidente. 

E xa falaremos do cambio cerebral, deses 13-14 anos, pero agora nos fixamos na expresión externa, para calibrar ata que punto hai diferencias notables ou non, entre femia e macho (humanos).

O Novo Evanxeo Queer mantén que, nese momento, xa pode estar incubando esa rapaza un tipo de "infección", que poderíamos chamar algo así como "sentirse no acorde co sexo propio". 

E lle chamamos "infectar" a ese fenómeno, sin ánimo peiorativo, só como concepto científico. Ven sendo como se no seu cerebro, se lle incubara un certo tipo de virus. Porque externamente no hai cambio a macho, dun xeito natural

Para ese cambio inducido, hai que acudir a unha axuda médica e psicolóxica, que nos hormone química e "mentalmente". E decimos mentalmente, xa que (como veremos) é no cerebro onde máis debe incidir ese mecanismo de "infección". A fin de contas non deixa de ser unha variante concreta, do inxerto dun adn social. Con fortes repercusiones fisiolóxicas e que será negativo, para a cría humana, en función da cantidade de manipulación mental, que conleve ese proceso de transformación..

E o macho vai mudando doutro moi diferente...

E será igual co macho?

É dicir, tamén terá ese punto de inflexión (13-14 anos), para se desviar do proceso de cambio madurativo natural? O que tiña escrito no seu ADN.

Traerá xa de "fábrica" unha reescritura en forma de adn social (positivo ou negativo), que lle impele a "sentirse mal co seu corpo anatómico (e xenético)", polo que necesita imperiosamente un cambio de sexo/xénero? Ou serán os adultos que o rodean, unha especie de microsociedade adulta dominante, a que raelmente move os fíos desta posible, que non probable desviación matemática?

En que momento da nosa hsitoria vital individual, "o corpo decide" que non está a gusto tal como está antómicamente? Dice que precisa (ou quere) outra disposición, sea de macho,  de asexual ou a saber "de que".

Pero, antes desta pregunta (algo ilóxica científicamente), haberá que contar co que está "pensando" o noso cerebro. Único órgano capaz (na ciencia actual) de pensar e, polo tanto de tomar decisións, relativas ao corpo onde está sitaudo. 

E preguntarnos tamén, como estará vivindo unhas circunstancias, de cambio profundo y caóticas, ya de por sí (afloración dunha intensa sexualidade, ataa gora "dormida")? Que agora se lle complica tanto, con ese "desexo innato" (di o NEQ), de facerse do sexo contrario. Ou, quizás, de facerse asexual (por que non?).

Será capaz de encontrarse ne se dobre cambio de sexualidade? Ou, peor, nesa necesidade de borrar a sexualidade, que se quere espertar, alí no centro do noso cerebro.

Hai unha definición clara, para o concepto de femia/muller?

Máis adiante volveremos co problemos dese cerebro do que "quere mudar". Tan imprescindible cando nos interesa e, logo, tan despreciable, cando tamén nos intersa. Un cerebro de "quita e pon".

Agora unha pausiña para nos meter de novo co Sócrates.

El non pensou en preguntarse sobre a situación da muller (libre ou escrava), pero si que se preguntou, e moito, sobre o concepto de beleza. Realmente estaba moi preocupado pola Beleza, en termos absolutos. Como bo filósofo non lle iba demasiado baixar ao terreo do concreto. Soe estar algo pantanoso, e se move un por el con certas dificultades.

Na imaxe podemos ver a duas Venus de Milo. Belas como poucas e, polo que parece, mulleres a tope.

Eu, desde logo, non pensaría en elas como machos. Aínda escoitando ao Sócrates ou ao Platón, dando pé a unha posibilidade de tal feito.

E claro, que poden representar a dous machos. Dous homes trans. Ou a medias, por exemplo, a Venus da esquerda se quedou en femia, iso que agora os evangélicos queer queren chamar CIS. Mentras que a Venus da dereita sería, neste caso, unha Venus transformada. É dicir, que sería unha muller TRANS.

Como se fosen moléculas das que se estudian en Química Orgánica (tipo azúcares). A molécula Venus CIS e a molécula Venus TRANS.

O gran problema é que nas moléculas non hai anatomía diferenciadora que valga. A molécula CIS nin ten tetas nin vaxina. A súa diferencia radica en un mero cambio de posición dun apéndice atómico, situado en partes diferentes da molécula. Como se un CIS tivera desenvolta só a teta esquerda e o TRANS a teta dereita.

A diferencia estriba en que os corpos masculino e feminino teñen moitas máis diferencias. Pero pode que, para estes evanxélicos queer, esa diferencia non presenta dificultade alguna.

Pero aquí seguiremos...