A natureza tamén se "cabrea"... e moito!

 

E ata que punto é humano o cabreo?

Dito doutro xeito, os animais irracionais se enfadan tanto, como para caer nun cabreo supino? Ou iso é máis ben unha capacidade estrictamente racional. Aínda que neste aspecto o emocional xogue un papel básico, demasiado importante por decisorio.

Que parte do cabreo é instintiva?

Porque, por este camiño de desvario reflexivo, ben podemos pensar que a natureza tamén se cabrea. A parte ineret da natureza. E seguro que hai moita moita xente que firmaría tal afirmación (totalmente errónea científicamente).

E como se "cabrea" a nai natureza?

Os seres inertes non teñen a función de relación, que é a encargada de manter a "relación" dun ser vivo cos seres inertes, que forman o ecosistema onde el vive.

E se non hay función de relación, para percibir unha mensaxe dalgún tipo de emisor, pois non se pode sentir esa mensaxe dirixida a nós. Unha pedra (mineral ou rocha) non sinte. Un volcán, que ven sendo un enorme conxunto de pedras, tampouco pode sentir. Siplemenete "expresa" un fenómeno físico totalmente espontáneo.

Así que un volcán, non se pode enfadar e moito menos cabrearse, ata o punto de querer entrar en erupción, e menos coa intención de fastidiar ao personal que habita cerca del. Nin sequera a un meteorito que lle caeu un día de estos e lle taponou a boca do seu cráter.

Os seres vivos, que son seres que sinten, si se poden enfadar, aínda que o seu enfado nunca será parecido ao dunha formiga ou dun león.

Se a natureza, sexa o que sexa iso ao que chamamos natureza, se "cabrea", simplemente será o efecto dunha serie de fenómenos físicos, que se han producido no seu seno, dun xeito totalmente desordenado e imprevisto. E pode suceder dentro ou fóra do noso planeta, ou nas proximidades dun furado negro, xa que dentro non temos nin idea do que pode pasar.

E se nos poñemos na infancia do Sistema Solar, necesitamos pensar que só houbo un proceso de cambio, no que diversas partícula materiais se foron transformando noutras, xeralmente máis complexas. A evolución dos seres vivos, é só unha parte minúscula do que foi pasando, paso a paso, nese conglomerado de "cousas" ao que chamamos universo. 

Ou que podemos chamar cosmos, para lembrar ao gran estudoso do mesmo, o amigo Carl Sagan.