Existirá a adaptación e readaptación "sucesivas"?

 

E que poden dar de si os experimentos humanos?

Podémosnos preguntar : Pode suceder unha desdomesticación a todo proceso de domesticación? Estará nesa posibilidade o camiño para pensar, que o ser humano pode chegar a ser algún día realmente libre?

Porque está moi ben pensar neste tipo de universos virtuais que, como o desta Cicely ou os máis típicos do Walt Disney, mostrar universos irreales de aventura e amores casi imposibles. Donde incluso unha Bela e unha Besta, poden ter unha gran historia de amor. Ou unha nativa usamericana e un colono británico, como ven ser o caso da Pocahontas.

Imposibles no mundo real, porque este nunca será o que nos amosan nesas películas tan "de Hollywood".

O mundo real está mediatizado por unha versión mediocre de homo sapiens, que, polo de agora, non fixo moito para dar os pasos necesarios, no proceso da evolución natural e libre da especie humana.

Máis ben fixo todo o contrario.

Un ADN libre, tal como o xenera a natureza...

Así que volvemos ao noso Cicely, pero, neste caso, ao real. No ao da serie de TV. Situémonos nun  bosque real, onde o lobo é señor e amo. Mentras lle deixe, algún que outro posible depredador, que lle invada on seu ecosistema natural.

E ahí teremos a un ser vivo, co seu ADN a tope. Natural e libre. Facendo de macho alfa, de lobo obediente, ou de femia disposta a ser a que trae a este mundo ás novas promocións de lobatos. Y, como non, temos a esas crías de loba, que deben aprender moito. Necesitan saber moitas  cousas, que lle permitan adaptarse ao ecosistema onde lles vai tocar vivir.

Dito coa linguaxe que empezamos a usar por estes lares : teñen que se deixar inxertar un adn social animal, totalmente instintivo e positivo. Para que a semente escrita no seu ADN, os mude en auténticos lobos adultos. Lobos e lobas. Xefes de manada ou simples "soldados". O que "lles toque" xenéticamente.

Un ADN reconvertido en adn domesticado...

Pero sempre será, o seu destino xenético natural, algo que supoña vivir en libertade. Non vivir domesticado polo ser humano. O seu fodido e antinatural domesticador. 

Porque, como se verá ao longo da historia humana, o adestramento do lobo será un suplicio para a súa especie, unha vez domesticada. Mesmo para os que aínda queden libres, por esa obsesión enfermiza do ser humano en non recoñecer os grandes erros que pode ser capaz de cometer. Especialmente na súa relación coa natureza. E neste caso concreto o cruce tan irracional de cans domésticos. O que ten levado a criar razas totalmente irercuperables como aniamis de uso doméstico. Só valen para loitas de cans e acabar como cans asilvestrados, en modo salvaxe incontrolable, unha vez que consiguen ser liberados. 

E así, con este caso podemos reflexioanr sobre un feito claro de desdomesticación, que no caso da readaptación human tipo Dr. Fleishman no nos permitía facer.

Porque unha boa pregunta podería ser, que lle pasaría ao Dr. Fleishman se, unha vez que se afai á vida pacífica e campestre de Cicely, as súas circunstancias vitais o devolven ao peor ecosistema posible de NY? Sería o mesmo doctor, bonachón e pacífico, ou se convertiría nun Don Nadie, quen, unha vez enfadado, esatría disposto a ser máis bruto que os típicos brutos do barrio onde lle tocara vivir?

Un adn domesticado reconvertido en adn salvaxe!!!

Porque no noso ADN están moi ben marcadas as fronteiras, apar no seguir sendo un puro e instintivo animal irracional. Eses límites xenéticos humanos nos dan a capacidade de racionaliza, sen esquecer a de nos emocionar, para que sexa máis fácil atopar un equilibrio que evite o noso descontrol mental.

Iso que  precisamente, pretenderá romper o inxerto dun adn social negativo, para poder manter o control do noso comportamento social.

Así que nos preguntaremos, que tipo de ser humano iba ser ese, que foi readaptado no territorio de Alaska, cando se ve obrigado a comportarse como "un can" reurbanizado en NY, para se defender no novo e violento ecosistema de NY?. Seguirá sendo pacífico, o se desatará o peor de animal instintivo que estaba agochado aínda dentro? 

Ven acostumado, por exemplo, a que a comida non é un problema. Sempre había alguén para lla dar. Pero agora terá que pelexar por ela. E se para iso necesiat matar matará, xa que o posible equilibrio "ecolóxico" alcanzado en Cicely, xa non lle vale paar nada en NY City. Cando ademais a ley da selva novaiorquina é moito máis salvaxe e traicioneira que os bosques de Alaska. 

De feito se temos en conta a adoración do humano novaiorquino polas razas de cans máis brutais, temos unha idea clara do que esperan dun can asilvestrado. O caso do Cairo Branco do Jack London é outro bo exemplo de como a interacción entre domesticación e desdomesticación, sempre se librará con máis perxuicio para o can/humano readaptado. Cando se ve obrigado a sufrir un proceso de volta a unha selva urbana. 

Así como o can asilvestrado, acostumado a vivir co humano, vese obrigado a volver a unha vida salvaxe, nun monte que xa non controla, como cando era un lobo natural e libre.