A vital importancia do ADN...

 

E para que queremos un ADN?

Xa chegamos a onde queríamos chegar, despois desta longa introducción : o que marca os pasos a dar na nosa viaxe evolutiva como seres vivos.

Como un tipo de seres vivos moi especiais, nos que a natureza meteu moito esforzo e moitas ganas de sacar un "producto", que realmente significara un avance claro na evolución terrestre.

Despois do fiasco cos dinos, pero tras un periodo xeolóxico dedicado a pulir os posibles defectos que houbo nese caso, chegamos por fin os humanos.

E nos tocaría dar, seguro, o "do de peito", ou, máis científicamente, asegurar o que a natureza nos escribiu no noso ADN.

A todos nos deron o mesmo ADN...

Porque a cor da nosa pel é totalmente secundaria, como variante xenética, fronte a outras características moito máis importantes. Por exemplo, a capacidade para loitar pola nosa libertade. A capacidade innata que nos permite ser disidentes, especialmente cando somos aínda crías humana.

O ADN te indica que debes rexenerar a SAD, onde te tocou caer, e que anda a te foder un día sí e outro tamén, co agravante de que non decidiches ti caer nela.

Por exemplo, se es negro nunha sociedade adulta ben cargada de "branquiños". Que, para colmo, se sinten os amos do mundo e o queren ser tamén de moitos seres humanos. Nese tipo de sociedade resulta evidente, que vas xogar sempre coas cartas marcadas.

Pero o ser humano non o quere seguir...

Porque non está no ADN, pero sí no adn social negativo a capacidade (in)humana para ser un adicto á opresión dos demais seres humanos. Empezando xa polos animais.

Que outra especie pode presumir da domesticación dos felinos, por exemplo? Por non falar, como xa indicamos antes, da "domesticación" do sector de seres humanos que nacen coa pel máis escura.

Esa característica, ser domesticadora de animais, ven marcada por unha sociedade humana adulta e dominante. Que decidiu nalgún momento da historia facerse coa propiedade material doutros seres humanos, ata que lle pareceu pouco, e decidiu tamén apropiarse do seu corpo.

Aínda que outros animais si!!

E finalmente, notando o poder inmenso do ADN, marcando o paso cara a libertade, decidiu que era necesario apoderarse tamén da mente deses humanos, dos que xa poseía o seu corpo.

Naceu o famoso lavado de cerebro. Algo tan antiguo como nos conta a Biblia, ou calquera outro tipo de planetarias crenzas. Evitar con mentiras, que se perda a vontade (xenética) humana de ser libre. Forzando eso si a mneet que seqre "lavar", o máximo posible sen matar o corpo que a contén.

E se lavado, que aquí decidimos bautizar co nome de adn social, xa que nos parece máis científico, e digno de estudar como algo máis serio que un asunto de limpeza. A Socioxenética sería ese campo do coñecemento, que lle daría un tinte universitario (nada moi interesante, por outra banda) ao estudo do que antes se coñecía como lavado de cerebro.

Algo moito máis profundo, logo, que un simple lavado, por moi a fondo que se faga. Xa que realmente se tratra dun auténtico inxerto (virtual), no cerebro do ser humno ao que se lle practica.

En certo xeito está emparentado con ese concepto tan importante no proceso evolutivo : a adaptación. Pois se trata dunah adaptación "inversa". Algo que nos leva a outro concepto vital, antagónico coa evolución, estamos a falar da regresión evolutiva.